سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

61

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

مرحوم مصنف از ( طهارة ) پاك بودن ريگها را اراده نموده چه آنكه آن نيز به نظر مشهور از امور مستحبه است بلكه برخى آن را واجب و لازم مىدانند . ولى احتمال اول ارجح و ظاهرا از طهارت همان طهارت رامى از حدث اراده شده باشد زيرا سياق و نظم اوصاف حصاة و ريگها مقتضى است كه اگر منظور صفت طهارت براى آنها آورده شده باشد به كلمه ( الطاهرة ) تعبير شود تا با ساير صفات ديگر كه قبلا ذكر شد همچون ( ملتقطة ، مصيبة للجمرة ) و امثال اينها منطبق باشد . سپس مىفرماين : اگر آن را صفت براى هردو قرار دهيم اولى و بهتر است . قوله : صحيحة محمد بن مسلم : مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 10 ص 69 به اين شرح نقل فرموده : محمد بن يعقوب از محمد بن يحيى از احمد بن محمد از على بن الحكم از علاء بن رزين از محمد بن مسلم قال : سئلت ابا جعفر عليه السلام عن الجمار ؟ فقال : لا ترم الجمار الا و انت على طهر . قوله : بدونه : يعنى بدون طهارت . قوله : و رواية ابى غسّان : مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 10 ص 70 به اين شرح نقل نموده : محمد بن الحسن باسنادش از احمد بن محمد بن عيسى از برقى از ابى جعفر از ابى غسّان حميد بن مسعود قال : سئلت ابا عبد اللّه عليه السلام عن رمى الجمار على غير طهور ؟